سوسک سیاه
قصه « خاله سوسکه » به گویش اوز
کاتُی خزؤک
يك خَزؤكى تك كوچى رد ابؤ... يك مردي شُ تى آبؤ...اُشگت اَى خزوك تُسى كُ چداش...
خزوكِ اشگُت...
اَى خَزِ دستُم خز پا....
خَز و خزمِزَكِ جونتو ميخوا...
چرا اُمنگتاش بي بي خزوك كو چداش...
مَردِ اشگت....اى بى بى خزوك كو چداش....
خزوك اشگت...
مُ چدام شؤ بكنم....
شوى زود زود بكنم...
نُنِ گَندم بخرُم...
منّت كاكَم نِكشم...
مردِ اشگت...زنِ مُ نُ بِش؟...
خزوك اشگت...نَ كِ نُ بُم...
مرد اشگت...پَچرُ، مَ مُ چؤ مِ ؟...
خزوك اشگت...تُ اول ياد بگر چِ تُز گُتى...دگَ بُرُ اُ جؤزِ كسى..چرا تا كِ اُمدداش...اُمگتاش خزؤك تُسى؟...
مردِ اشگت...ببخشيد...ا
ُمگُت اَلَ اِ اِسمُتِ..
+ نوشته شده در یکشنبه شانزدهم فروردین ۱۳۹۴ ساعت 9:11 توسط عنایت الله نامور
|
درگستره تاریخی لارستان که بنا به اساطیر گذشته ای به قدمت تبار قوم آریا دارد زبانی رایج است که تنها میراث دار - و تقریبا مشابه - زبانی است که زمانی مردم عصرساسانیان به آن کتیبه ها نوشته ؛ شعر ها سروده و کتابها ی بزرگ تالیف کرده اند . اینک نیز در خاستگاه و مهد اولیه آن ما دراین گستره تاریخی لارستان با همان کهن واژه های ناب زندگی می کنیم و با آن عواطف و احساس خود را بیان می کنیم .