خستَ بُستؤم
مُهِ هُشکُم؛ کِراشکم ؛ خستَ بُستؤم
لَر اُ لِرگُم ؛ خرکِ بی هستَ بُستؤم
دلُم آپیسِهست یَکدم؛ چُن گاتَی گِهُنی
کَچَی سختُم ؛ مِگؤی نا لستَ بُستؤم
عنایت الله نامور
2013
درگستره تاریخی لارستان که بنا به اساطیر گذشته ای به قدمت تبار قوم آریا دارد زبانی رایج است که تنها میراث دار - و تقریبا مشابه - زبانی است که زمانی مردم عصرساسانیان به آن کتیبه ها نوشته ؛ شعر ها سروده و کتابها ی بزرگ تالیف کرده اند . اینک نیز در خاستگاه و مهد اولیه آن ما دراین گستره تاریخی لارستان با همان کهن واژه های ناب زندگی می کنیم و با آن عواطف و احساس خود را بیان می کنیم .