تفسیر
شعری از آقای ناصر چمن پیرا به گویش جمسی جناح

تفسیر
|
مگو حرف دلت تعبیر نی بیـت |
اِ نکته ی بی گپ و تفسیـر نی بیت |
|
اگئم حرف دلـم بتّا که تـهرن |
گپ حق هـزگَه بی تاثیـر نی بیت |
|
نهنگ از آو دریـا ، گاو از عالَف |
حریـص ازمال دنیا سیـر نی بیت |
|
زمین خوار از زمیـن و حق مردم |
زمین ازخَردخه آدم سیـر نی بیت |
|
اگئن که شیـر و ببر از نسل گُربن |
و لا کن گُـربه هِز گه شیـر نی بیت |
|
لیاقـت مایه اش ایثـار و عشقن |
و لاف و مـنت و تزویـر نی بیت |
|
تء هر چندی توه بَکریک بکو رنگ |
کلاغ زشت و کوگ انجیـر نی بیت |
|
اگه گِل کـرده و وعـده زرنگین |
اِنه چن فحش بی تقصیـر نی بیت |
|
کَرشتـه عمر ما چن باد صرصر |
گذشـت عمر بی تدبیـر نی بیت |
|
غـم تـه و غـم دنیـا مـکوله |
مء احساسـم تـرپه تعمـیر نی بیت |
|
دل بی غصـه چن کلهـم پت بند |
و ضـرب هِز زِری پابیـر نی بیت |
|
ا فهمش عمر شاهین بر چه کوتان |
خوراکش کِشکِل و بنجیـر نی بیت |
|
گپ جمـسی چن قنـد و نباتن |
کسی از شهدو عاسل سیـر نی بیت |
|
زبون حق ناصــر هم عزیزان |
جوابش جـز دم شمشیـر نی بیت |
|
مء جز شهـرجنه و ملـک ایران |
دگه ذهنم و چی درگیـر نی بیت |




درگستره تاریخی لارستان که بنا به اساطیر گذشته ای به قدمت تبار قوم آریا دارد زبانی رایج است که تنها میراث دار - و تقریبا مشابه - زبانی است که زمانی مردم عصرساسانیان به آن کتیبه ها نوشته ؛ شعر ها سروده و کتابها ی بزرگ تالیف کرده اند . اینک نیز در خاستگاه و مهد اولیه آن ما دراین گستره تاریخی لارستان با همان کهن واژه های ناب زندگی می کنیم و با آن عواطف و احساس خود را بیان می کنیم .