چند واژه به گویش
دیده بان صحرای باغ
بــولــورو BOLOOROO گلو
بــِلـِـلـَـک BELELAK درخشان
بولولوکو BOLOOLOOKOO تنفس در زیر آب و تشکیل حباب
دادامـِـلاکو DADAMELAKOO بازتاب نور در آب انبار
کــَرچـَـخ KARCHAKH چاقو
اُشکـُـندیر OSHKONDIR وسیله ای برای پرتاب سنگ
غزلی به گویش عماده ده از : س . نجوا
توپ و تشر
چشيي تو اشـــــــــاره شكو و توپ و تشر اُشزَت
دسپاچه دلُـــــــــــــــــــــــم يك دُفـَه زنگ خطر اُشزَت
اُشزَت چَش ِ مست تو كه اصـــــــــــــــلا" وانرُستَه
بدبخته دل، از هـــــــــــــــــــــــر دفه تيري بتر اُشزَت
چشيي تو وِ هر كس كه رسي صـلح و صفــــــــاشون
الا لي دل مو كه اِ مُد ضربـــــــــــــــــــــــــدر اشزت
هر عضو ز اعضاي تو غــــــــــــــــــــارتگر دلهاست
الا چش مستت كه حديثي دگـــــــــــــــــــر اشزت
صحراو ِ دلُم خَش بـِد و آبـــــــــــــاد و بهـــــــــــاري
از وختي كه چشيات اِمـــــُـــــــــــــد اُنكا كَپَر اشزت
اِز مهر چش مست تو سودي شنكو نجـــــــــــوا
تي پس ضرر اُشدي، ضرر اُشكو، ضرر اُشزت
برگرفته با تشکر از: http://www.snajva.blogfa.com/
|
یک کار نیک
دوستان ! پس از راه اندازی گپ و لپ که بحمدالله مورد توجه اهالی زبان لارستانی قرار گرفته است اینک خبر می رسد که دوستان ویلاگ نویس در عماده ده اقدام به درج جملات گویشی در وبلاگی تحت عنوان میده ای را پاس بداریم با آدرس زیر کرده اند . دوستی در این باره به این خانه خبر داده و از جمله نوشته است : | |||||
| وب سایت پست الکترونیک | |||||
دوبیتی به گویش عماده ده
(۱)
یکی مستوره ی مستن ول مو دلُش چون کوه گاوستـــــن ول مو
کمین اُشکرد ُ خـــــون دل بریزه عجب مِشکال خَش دستِن ول مو
|
|
|
یادداشتی بر گویش عماددهی |
 |
|
نویسنده : رستم فتوت در گستره فرهنگ و دستاوردهاي تمدن بشري ، آنچه که از شگفتي و در عين حال از گستردگي و پيچيدگي فراواني برخوردار است ، پديده زبان انساني است و به دليل همين شگفتي است که خداوند آن را يکي از آيات و نشانه هاي خود مي داند . شايد ما نيز کمابيش در اين زمينه انديشيده ايم ؛ مثلاً منطقه اي کوچک که شامل چند روستا يا شهر است با وجود اينکه از نظر جغرافيايي چندان از يکديگر فاصله اي ندارد ، اما با اين وجود هر کدام از اهالي آنجا با گويش يا لهجه و حتي زباني متفاوت از مناطق همجوار خود صحبت مي کنند .
|
درگستره تاریخی لارستان که بنا به اساطیر گذشته ای به قدمت تبار قوم آریا دارد زبانی رایج است که تنها میراث دار - و تقریبا مشابه - زبانی است که زمانی مردم عصرساسانیان به آن کتیبه ها نوشته ؛ شعر ها سروده و کتابها ی بزرگ تالیف کرده اند . اینک نیز در خاستگاه و مهد اولیه آن ما دراین گستره تاریخی لارستان با همان کهن واژه های ناب زندگی می کنیم و با آن عواطف و احساس خود را بیان می کنیم .