ریشه یابی زبان لارستانی - 1

خانواده‌های زبانی

و خاستگاه زبانهای ایرانی

زبان لارستانی ریشه در زبان فارسی میانه دارد بدون این که از فارسی نو چندان تاثیر عمیقی گرفته باشد.خود فارسی میانه ریشه در فارسی باستان و آن نیز با اوستایی از یک جا آمده اند که همانا زبان های ایرانی باستان باشند . زبانهای ایرانی باستانی همراه با زبانهای باستانی هندی زیر مجموعه ای از زبان هندو اروپایی است .

ما برای این که به تاریخ زبان لارستانی و ریشه شناختی آن برسیم از جایی کلی تر شروع می کنیم و ان شناخت زبانهای جهان است و  مکانی که ما در آن جا گرفته ایم.

 

خانواده‌های زبانی در جهان امروز

 ( برای بزرگنمایی روی نقشه کلیک کنید)

در زبان شناسی، مفهوم و موضوع خانواده‌های زبانی (Language family) از آنجا نشأت می‌گیرد، که هم‌چون همهٔ اشیاء، پدیده‌ها، و فرایند‌های پیچیده زبان‌های طبیعی انسانی هم صفات، تظاهرات، و آثار فراوانی از گونهٔ حیات‌داشتن و زنده‌بودن از خود بروز می‌دهند. از جمله، زبان‌ها هم مانند جانوران دارای خانواده و خویشاوند هستند.

خانواده‌های زبانی در جهان امروز

• زبان‌های نیل-صحرا(حامی-نیلی)
• زبان‌های پالئوسیبرین
• ‌ زبان‌های چینی-تبتی
• ‌ زبان‌های تائی
• زبان‌های اورالی
• زبان‌های آلتایی
• زبان‌های ژاپنی
• زبان‌های خوی‌زَن
• زبان‌های کره‌ای
• زبان‌های نا-دن
• زبان‌های نیجر-کنگو
• زبان‌های قفقازی
• زبان‌های دراویدی
• زبان‌های اسکیمو-آلئوت
• زبان‌های هندواروپایی
• زبان‌های ایندوپاسیفیک
• زبان‌های آفروآسیایی
• زبان‌های آمِرنید
• زبان‌های استرالیایی-آبورجنیال
• زبان‌های استرونزیان

• آسیا خاستگاه مهمترین خانواده های زبانی جهان است. امروزه اکثریت مطلق مردم جهان به یکی از زبان های خانواده های هند و اروپایی ، سامی ، استرالیایی- آسیایی ، استرانزی، و آلتای سخن می گویند؛ خانواده هایی که همگی ریشه آسیایی دارند. این نظریه که ”بشر ریشه ی آفریقایی دارد“ شاید درست باشد، اما بدیهی است که زبان های آسیایی، دقیقا در آسیا تکامل یافته اند:
  2.5 میلیون سال پیش، نیاکانِ بشر (و نه انسان امروزی) از نظر فیزیکی و رشد مغزی به درجه ای رسید که بتواند طراحی کند و بسازد. البته، در عمل، این اتفاق بسیار دیر رخ داد؛ تنها 350 هزار سال پیش بود که بشر برای نخستین بار شکارهای از پیش طراحی شده را پایه گذاشت، آتش افروخت، و لباس پوشید. همچنین کهن ترین آثار هنری و دینی بشر (در قالب نقش ها و اشیای مذهبی) بین 30 تا 40 هزار سال قدمت دارند. از دید یک انسان شناس ، زبان ساده ی بشر نباید قدمتی بیش از 350 هزار سال داشته باشد و این زبان احتمالا از حدود 40- 30 هزار سال پیش شکل های پیچیده تری به خود گرفته است. آواهای معنادار برای ارتباط میان انسان هایی که دو میلیون سال پیش می زیسته اند کافی بوده است.
  
  فسیل مرد پکنی که در نزدیکی پکن پیداشده و نیز فسیل مرد جاوه ای که در اندونزی کشف شده است، 500 هزار سال قدمت دارد. هر دوی این مردان، پدران انسانِ امروزی، یعنی Homo erectus هستند. نشانه هایی وجود دارد که اینگونه انسان ها یک میلیون سال پیش پا به قاره ی آسیا گذاشته بودند.
  نخستین تمدن های آسیایی، در جنوب باختری آسیا (میان رودگان)، شمال هندوستان، و شمال چین پدیدار شد. کشاورزی ویژگی مشترک هر سه تمدن بود. حمله های افراد بیابانگرد، کشاورزان را به داخل شهرهایی با برج و باروی مستحکم راند. از حدود سه هزار سال پیش از میلاد که گاوآهن اختراع شد، گروهی از کارگرانِ کشاورزی این امکان را یافتند تا به صنعت روی آورند و افزایش محصولات کشاورزی و کارِ صنعتگران، رویهمرفته، زمینه را برای بازرگانی و ارتباط فرهنگی مهیا ساخت.
  
  با مطالعه ی خانواده های زبان های آسیایی مشاهده می شود که تقسیم این خانواده ها به زیرخانواده ها و سپس به زبانهای گوناگون از پس از اختراع گاوآهن آغاز شده است. اساسا گوناگونی زبان ها، نتیجه ی مستقیم کوچ و تاثیرگذاری و تاثیرپذیری فرهنگی است.
  
  خانواده ی زبان های هند و اروپایی
  
  خانواده ی زبان های استرانزی
  
  خانواده ی زبان های استرالیایی- آسیایی
  
  خانواده ی زبان های سامی
  
  خانواده ی زبان های آلتای
  
  خانواده ی زبان های اورالی 
  

• خانواده زبان های هند و اروپایی بزرگترین خانواده زبان های جهان از نظر تعداد کسانی که بدان سخن می گویند(6/1 میلیارد نفر)می باشد. محدوده جغرافیایی این خانواده، از آسیای جنوبی و ایران گرفته تا کل قاره های اروپا و آمریکا را دربر می گیرد.
  ۶۰۰۰ سال پیش، مردمی که به زبان هند و اروپایی اصیل سخن می گفتند، در منطقه قفقاز جنوب  ارمنستان، گرجستان، آذربایجان می زیستند. این قوم به تدریج، شاید به دلیل کمبود منابع زیستی و شاید هم بخاطر حمله قوم های همسایه، ناچار به مهاجرت از زیستگاه خود شدند. این مردم، خود را آریایی (یعنی شریف ، خوشنام و شکوهمند) می خواندند .
  گفتیم که زیستگاه نخستین آریایی ها درناحیه ای بود که امروزه داخل مرزهای آذربایجان، ارمنستان و گرجستان قرار دارد. اما در این باره، نظریه دیگری نیز موجود است که زیستگاه نخستین آریاییان را تا شمال دریای سیاه بالا می برد. چنانکه پیشتر اشاره شد، هر گروه مهاجر آریایی به سویی رفت و زیر تاثیر زبان و فرهنگ میزبان خود خانواده ای از زبان های هند و اروپایی را ایجاد نمود.

•  ................برگرفته از   http://linguist87.blogfa.com   و   ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد