ترانه ای به گویش بستک از

 محمد ازهرالدین داغبلندان

گُلِ اُوشنِن

گلثوم گُلِن گُلِ اُوشنِن
گـلـثوم گُـلـِن گُـلِ اُوشـنِـن
 پـاراو ، وَ گُـلـثـوم روشَـنـِن
بـاقـی گـدا و شَرشَـنِـن
                                 خـدا کـه گـلـثـوم زنده بـیـت
گـلـثـوم اول نـه پـیـر بـُـدُه
 دریا انـدُه و پـیـر بُدُه
تـقـصـیـر آب شور بُـدُه
                                  خـدا کـه گـلـثـوم زنده بـیـت
 گـلـثـوم گـل و گـلالـه شِـن
دو چـشـم چـون پـیـالـه شِـن
فـاطـمه حـسن رساله شِـن
                                      خـدا کـه گـلـثـوم زنده بـیـت
گـلـثـوم قــد بــلـنـد اُشِـن
 شکـر پـنیـر و قـند اُشِـن
سـلمانی دلــپسـند اُشِـن
                                     خدا که گـلثـوم زنده بیت
از بسـکـه هِـن خـیلـی قـشـنـگ
پـاراو ، و رویش روشـنـن
چـون سـرو نازن قـامـتـش
                                  خـدا کـه گـلثـوم زنده بـیـت