توپ و تشر
غزلی به گویش عماده ده از : س . نجوا
توپ و تشر
چشيي تو اشـــــــــاره شكو و توپ و تشر اُشزَت
دسپاچه دلُـــــــــــــــــــــــم يك دُفـَه زنگ خطر اُشزَت
اُشزَت چَش ِ مست تو كه اصـــــــــــــــلا" وانرُستَه
بدبخته دل، از هـــــــــــــــــــــــر دفه تيري بتر اُشزَت
چشيي تو وِ هر كس كه رسي صـلح و صفــــــــاشون
الا لي دل مو كه اِ مُد ضربـــــــــــــــــــــــــدر اشزت
هر عضو ز اعضاي تو غــــــــــــــــــــارتگر دلهاست
الا چش مستت كه حديثي دگـــــــــــــــــــر اشزت
صحراو ِ دلُم خَش بـِد و آبـــــــــــــاد و بهـــــــــــاري
از وختي كه چشيات اِمـــــُـــــــــــــد اُنكا كَپَر اشزت
اِز مهر چش مست تو سودي شنكو نجـــــــــــوا
تي پس ضرر اُشدي، ضرر اُشكو، ضرر اُشزت
برگرفته با تشکر از: http://www.snajva.blogfa.com/
درگستره تاریخی لارستان که بنا به اساطیر گذشته ای به قدمت تبار قوم آریا دارد زبانی رایج است که تنها میراث دار - و تقریبا مشابه - زبانی است که زمانی مردم عصرساسانیان به آن کتیبه ها نوشته ؛ شعر ها سروده و کتابها ی بزرگ تالیف کرده اند . اینک نیز در خاستگاه و مهد اولیه آن ما دراین گستره تاریخی لارستان با همان کهن واژه های ناب زندگی می کنیم و با آن عواطف و احساس خود را بیان می کنیم .