گپ و لپ

مظلوم خنجی

 دلسوخته ای شاعر

تاج الدین بن چعفر بن زین الدین بن محمود خنجی در اوائل قرن سیزدهم هجری ( 1200 قمری ) حدود دویست و اندی سال قبل در خانواده ای اهل  علم و دین ؛ در خنج به دنیا آمد .او از خانواده معروف ابو نجمی در منطقه خنج است که از مشایخ آن دیارند و سابقه حضور آنان در امورات دینی و عرفانی در لارستان تاریخی به عهد مغول وییش از آن باز می گردد .

 دیوان شعری از او بجا مانده که به فارسی است و در سال 1382  توسط  دو دانشجو به نامهای زهرا مستمندی و زهرا خوشابی زاده تصحیح و تحشیه شده و زیر نظر آقای کاظم رحیمی نژاد و با ویراستاری آقای صادق رحمانی  به چاپ رسیده است .  اشعار فارسی مظلوم خنجی  نغر و دلنشین است و او در غزلیات بسیار به حافظ شیراز اقتدا کرده است .

در این دیوان دو غزل به گویش خنجی که از وی بجا مانده است هم به چاپ رسیده؛ که توسط مصححان آوانویسی گردیده و معنی شده است. با توجه به تاریخ تقریبی فوت شاعر این دو غزل حدودا 150 سال پیش سروده شده و این موضوع آنها را به یکی از قدیمیترین اشعار موجود به زبان لارستانی  تبدیل می کند . شاعر دراین دو غزل با بهره گیری از واژه های ناب زبان مادری مضامین عاشقانه نغری را آفریده است .از همین دو اثر باقی مانده معلوم می شود وی در اشعار گویشی کار زیاد کرده است چرا که نرمی و صلابت وزن و مضون نشان از ممارست و تلاش او در وادی بکر و دست نخورده شعر تغزلی به زبان لارستانی دارد . ولی متاسفانه بجز این دو غزل اشعار گویشی دیگری از او در دست نیست . انشا الله این دو غزل در آینده در این خانه قرار داده می شود .  مظلوم خنجی در سالهای بین 1274 تا 1280 در گذشت و در خنج مد فون است .