شعر جناحی

جــنــه
ا دل صفحه روز گار موه بنوئسم اسم خوشرنگ جنه ، دانش و فرهنگ جنـه
از جفی که اش و که دشمن غدار نی گم چونکه مالیده بده ، پوزش اته جنگ جنه
از هوای خش و ولمی که اتاد از دل خور بلبلا مست ا بن ، اکنن همه آهنگ جنــه
خشی جنه ببن که تاجرا ، پیشه ورا مجا ول شونکه و امدن ، بدن همرنگ جنه
هر جیش پا انسش از مجا خشتر ابنش سستی و بی هنری ، مرده اته چنگ جنـه
هر که آثار و بناهای قدیم اش ندده اش بگو سو بگی از کوه و شل و سنگ جنه
شور مردم همه آبادی و عـمرانی شهر اختلاف و جر و دعوانن به جز ننگ جنه
قحطی و زلزله و درد و بـی آوی و دزی هرتی اش صفحه ین ازتاریخ رنگ رنگ جنه
از اصالت و جوونمردی که سوغات جنن هر جوونی اش گرته خوشه ز فرهنگ جنـه
شـافعـی مذهب و دیندارو ادب دوستن و رند مـتعصب الـی آوازه پــر رنـگ جـنه
وخته پا ازنِه ا دور اتنه اگش آخ چه نه خش و دو رز بعدش ابش واله و دلتنگ جنه
بدنی قدر جنه ، دل و نِه آتی چونکه جئده اش* نن و خدا ارزش یک کنگ جنه
جــنــه باغ گـلن و ما جنـیا بلبل باغ جنـه گل وامنت و ما ببم افـشـنـگ* جنه
ناصر چمن پیرا پاییز ۱۳۷۴
جئده : جای دیگر
افشنگ : شبنم
..............
برگرفته از وبلاگ : آموزش و پرورش جناح
درگستره تاریخی لارستان که بنا به اساطیر گذشته ای به قدمت تبار قوم آریا دارد زبانی رایج است که تنها میراث دار - و تقریبا مشابه - زبانی است که زمانی مردم عصرساسانیان به آن کتیبه ها نوشته ؛ شعر ها سروده و کتابها ی بزرگ تالیف کرده اند . اینک نیز در خاستگاه و مهد اولیه آن ما دراین گستره تاریخی لارستان با همان کهن واژه های ناب زندگی می کنیم و با آن عواطف و احساس خود را بیان می کنیم .