گل و خار
دوبیتی به گوش گراش از شاعر گرامی
مصطفی کار گر
تُه نار ِ تِف تَشِش جون ِ خـُم و خـُت
که بدجوری خَشِش جون ِ خـُم و خـُت
گـُلـُم خار اُشکِه یا خارُم گـُل اُشکِه
چُن ِ اِسکِ بَشِش جون ِ خـُم و خـُت
............
برگرفته با تشکر از : شعر گراش http://mavvaj.persianblog.ir/
+ نوشته شده در چهارشنبه بیست و چهارم شهریور ۱۳۸۹ ساعت 22:13 توسط عنایت الله نامور
|
درگستره تاریخی لارستان که بنا به اساطیر گذشته ای به قدمت تبار قوم آریا دارد زبانی رایج است که تنها میراث دار - و تقریبا مشابه - زبانی است که زمانی مردم عصرساسانیان به آن کتیبه ها نوشته ؛ شعر ها سروده و کتابها ی بزرگ تالیف کرده اند . اینک نیز در خاستگاه و مهد اولیه آن ما دراین گستره تاریخی لارستان با همان کهن واژه های ناب زندگی می کنیم و با آن عواطف و احساس خود را بیان می کنیم .