گپ و لپ

شعر ترانه مشهور ( فصل نوبهار ِن ) از شاعرشهیر منطقه گوده بستک ؛ سیدمحمد سید ابراهیم معروف به خالو شاعر است . خالو شاعر سراینده بسیاری از ترانه مشهوری مانند : ای مونس دل – م َ اُدی گلغذار ی با وقاری –  تَوُ دُش اَ سَر ِ برکه برا د ِن – شَو ی ابری – اُ دی بتی – محبت چه خَشِن – و .... است که بسیاری از آنها تا کنون در مجالس و مناسبت ها خوانده می شود . سبک شعری که خالو شاعر دنبال کرده است ؛ در سیاق سبک شاعران دوره اول شعر به زبان لارستانی می گنجد و آن اشعاری است آکنده از اصطلاحات و صور خیال اشعار فارسی . حتی چنانکه در این شعر هم آمده است اصولا تمامی یک یا چند بیت شعر به فارسی است .  شعری این گونه که در واقع لابه لای واژه فارسی از واژه های گویشی استفاد می شود و صور خیال و تشبیهات و استعارات شعری کلا از شعر فارسی گرفته شده است ؛ خاص اشعاراین دوره است و ما نزد شاعران دیگرآن دوره نیز این گونه اشعاری را فراون می بینیم . علاوه بر این مضون غالب این اشعار از ناکامی و حسرت عاشق حکایت می کند که معشوق به او و درد هجرانش وقعی نمی نهد و عاشق ملتمسانه از او در خواست بازگشت و وصل دوران خوش گذشته را می کند . این شعر نمونه کاملی از این گونه اشعار است .

( شعر زیر برداشته شده از کتاب   ابیات محلی جهانگیریه ٬ گرد اوری حاج علی اکبربستکی است و با خوانش  مرحوم یوسف هادی  که آن را در بحرین خوانده و  ضیط کرده است اختلافاتی دارد . )

فصل نو بهار ِن

فصل ِ نوبهارن ؛ پریزاد اُم نی

دنیا لاله زارن ؛ دل ِ شاد اُم نی

یار ِ نازنینُم بَ سفر رفت ُ

عقل ُ هوش ُ دینُم بَ هدر رفت ُ

هرمکان  چو سلطان که رود آن ماه

لشکر دل و جان بُودَش همراه

رفت اگر ب َ ظاهر از بَرَم جانون

  یاد ِ او ز خاطر نرود بیرون

هرکس با نگاری ؛ اَچِن اَ صحرا

مَ با انتظاری اُدام خُم تنها

دایم نگرانِن ؛ چَش ِ گریانُم

بی تاب ُ توانِن دل ِ بریانُم

کَی نگار ِ جانی از در اَ جا تا

بی هِم یَک زمانی دگر اُم ناشا

یاد از آن زمانی با دل ِ بی غم

هرشب هر مکانی اَچِد ِم با هم

یاد ِ تُ شبُ روز اَکُنِم اَی ماه

هرجا اَی دل افروز ک ِ بُد ِم همراه

تنها هر شبانی ک ِ اَچِم اُ جایُت

بوسِم آن مکانی کِت نَدو پایُت

بی تو چون بَ بستر سر نهم جانان

بسترُم شود تر زآبُوُی چشمان

وَ مَ هیچ حالی نامُنِت دیگر

جای تُ چو خالی اَبِنِم دلبر

تنها هر زمانی ک ِ شَوَم بیدار

می کُنَم نهانی گریه ی ِ بسیار

عمر من سر آمد در فراق ِ ت ُ

جان ِ من بر آمد ز اشیاق ِت ُ

شُو ک ِِ روشن ؛ دل قزارُش نِی

چشمان خون فِشانِن ؛ هر ک ِ یار اُش نِی

دیر مَکُ بِدا زود بُت ِ کم سالم

اُم نهِن هیچ ُ مقصود جُز تُ در عالم

شاه ِ پاد ِ شاهان ؛ رهبر ِ دلها

مُشکُلُم ت ُ آسان از کَرَم بِنما

در جفای ِ ایام اندر افتا دُم

نا چُو آن دلارام یَک دَم از یادُم

.....................

این ترانه رابا صدای یوسف هادی بستکی در لینک زیر می توانید بشنوید IC D 017 by e.namvar >