مقولات اساسی زبانشناسیِِ
در رابطه با جنبه های کلی و مقولات اساسی زبانشناسیِِ ٬ قصد دارم تا به تدریج بحثهایی را در این خانه درج کنم که به اساسیات این علم اشاره دارد که در واقع بستر و شالوده ی نظریاتی است که درباره زبان لارستانی مطرح شده است و خواهد شد . و طبعا در اولین قدم از خود علم زبانشاسی می گوییم:
زبان شناسی

زبانشناسي بررسي ميکند که چگونه زبانها اين امکان را فراروي گويشوران قرار ميدهند تا عقايد و احساساتشان را به يکديگر منتقل کنند؛ چه طور سبکها و گونههاي مختلف زباني پديد ميآيند و چه طور مردم آنها را در ارتباطات روزمره خود به کار ميگيرند؛ حال چه در موقعيتي غيررسمي (اصُّب تا شب جون ميکني، آخرشم هيشکي ني يه دسِت دَر نکُنه خشک و خالي بگه) و چه در بافتي رسمي(از بام تا شام عرق بريز اما دريغ از يک قدرداني ناچيز!). مردم داراي دانشِ زباني عظيم، پيچيده و بسيار سازمانيافتهاي هستند؛ با اين وجود، تقريباً تمامي اين دانش به صورت ناخودآگاه است. اين همان دانشي است که به کار ميگيريم تا افکار خود را به زنجير کلام درکشيم و آنچه ديگران به ما ميگويند را دريابيم. اين همه را با آنچنان سرعتي انجام ميدهيم که به ندرت پيش ميآيد به اين روندهاي شگرف وقعي بگذاريم. اين همه، زماني توجه ما را به خود جلب خواهد کرد که درصدد يادگيري زباني ديگر برآييم، يا با کودکاني برخورد کنيم که در سن فراگيري زبان مادريشان هستند، يا افرادي را ببينيم که دچار اختلال زباني شدهاند.
تلاش زبانشناسان نيز در راستاي پيبردن و صورتبندي اين دانش ناخودآگاه زباني است؛ چگونه اهل زبان اين دانش را به کار ميگيرند و چگونه در کودکي، خود آن را اکتساب کردند؟ برخي از زبانشناسان از طريق مشاهده و توصيف ساختِ زبان(دستور زبان)به اين امر مبادرت ميورزند. برخي ديگر بررسي خود را به مسائلي از قبيل يادگيري زبان در کودکان، اشتباههاي لُپي (که ناخودآگاه صورت ميگيرند) و اختلالات زباني کودکان يا سالخوردگان معطوف ميکنند.
برخي زبانشناسان به مطالعه جنبه اجتماعي زبان ميپردازند. آنها اين مطالعه را به روشهاي مختلف انجام ميدهند، از قبيل مشاهده و توصيف مکالمات حضوري يا تلفني، بررسي روايت شفاهي داستان و مکالمات بين پزشک و بيمار و همچنين از طُرُق ديگري که زبان براي تعاملات اجتماعي به کار گرفته ميشود. اين گروه از زبانشناسان همچنين در تلاشند تا پي ببرند به اينکه چه طور مردم زبان را با حرکات در ميآميزند تا بدينوسيله منظور خود را به ديگران برسانند(مثل چشمک زدن، اخم کردن، اشارات مختلف با دست و نظير اينها). زبانشناسان تأثير مقولات زباني را بر تفکر و رفتار روزمره انسانها مورد بررسي قرار ميدهند و نيز به اين پرسش ميپردازند که آيا گويشوران زبانهاي مختلف از انديشيدنِ به غايت متفاوت نيز برخوردارند. همچنين به ويژگيهاي فيزيکي امواج صوتي نيز ميپردازند و نيز به اينکه ذهن افراد در هنگام خواندن يا شنيدن چيزي چگونه عمل ميکند. زبانشناسان از دانشي که گويشوران جهت پردازش گفتارِ خود از آن بهرهمند ميشوند براي نوشتن برنامههاي رايانهاي پردازش زبان استفاده ميکنند. علاوه بر اين، تحليلهاي معنايي را نيز در اين راستا به کار ميگيرند تا برنامههايي را خلق کنند که کارهايي از قبيل جستجوي اينترنتي، ترجمه ماشيني و پرسش و پاسخ را انجام ميدهند.
زبانشناسان براي زبانهايي که تا به حال هرگز نوشته نشدهاند، نظام نگارش(الفبا)و فرهنگ واژگان تهيه ميکنند و دستور ذهني و ناخودآگاه گويشوران را ترسيم و صورتبندي مينمايند تا کتابهاي درسي آموزش زبان را بر اساس آنها تهيه و تدوين کنند. آنها ميکوشند تا تأثيرات سواد را بر جوامع مختلف بسنجند و مشاهده کنند جوامع مختلف نسبت به بيسوادي چه رويکردهايي دارند؛ تا از اين رهگذر به راهحلهايي بيانديشند(البته اگر راه حلي باشد) که بتوان آنها را در مورد افراد بيسواد يک جامعه به کار بست. همچنين به بازسازي زبانهايي ميپردازند که متعلق به پيش از تاريخ بودهاند و صدها بلکه هزاران سال پيش به کلي تبارشان برافتاد و خاموش شدند. اين گروه از زبانشناسان با بررسي در زبانهاي خاموشِ عهد باستان به نظامي پي ميبرند که تحول زبانهاي باستان را به هزاران زبان امروزي بشر ميسر نموده است.
در يک کوته گويي و سادهگويي ميتوان گفت علم زبانشناسي مسائل ذيل را مورد مطالعه و بررسي قرار ميدهد:
· ساخت و تاريخ زبانها؛
· معنايي که در پس کاربرد زبان نهفته است؛
· چه طور زبانهاي دنيا به هم مربوطند؛
· کودکان چگونه زبان را فرا ميگيرند؛
· هنگامي که مردم سخن ميگويند در واقع چه اتفاقي دارد ميافتد؛
· چه ويژگيهايي در بين همه زبانهاي انسانها مشترک است؛
· چرا زبانها با هم متفاوتند؛
· کاربرد و استفاده زبان در ادبيات، رسانهها و گروههاي اجتماعي متعدد چگونه است؛
· در صورت آسيب ديدن مغز در اثر سکته يا مصدوميت چه بر سر قوه نطق ميآيد؛
· آيا رايانهها قادر به فهم و استفاده از زبانِ انسان خواهند شد؛
و بسياري مسائل ديگر.
..........................
برگرفته با تشکر از :http://moshavereh.parsehportal.com/
درگستره تاریخی لارستان که بنا به اساطیر گذشته ای به قدمت تبار قوم آریا دارد زبانی رایج است که تنها میراث دار - و تقریبا مشابه - زبانی است که زمانی مردم عصرساسانیان به آن کتیبه ها نوشته ؛ شعر ها سروده و کتابها ی بزرگ تالیف کرده اند . اینک نیز در خاستگاه و مهد اولیه آن ما دراین گستره تاریخی لارستان با همان کهن واژه های ناب زندگی می کنیم و با آن عواطف و احساس خود را بیان می کنیم .