شعری از خلیل روئینا

 به گویش لار

  

رچنه 

َمَکِس کَیف اَکُنٍن تا اَلِزِش اَو رَچِنَه
اَتِکِ کوچیُ و مَهلَه تِکِ پارَو رَچِنَه

چِه خَشَند وَختی برَو دَوند نَنَه یا شُو اَنا
اَزِ رِ تو اَمَه جا کوزه و سَکرو رَچِنَه

تو کِسیت نی اَ دُوارِش اَمَه وختُ اَمَجا
اَ لِزِش خَرس که روزُت اَ بُدایی شُو رَچِنَه

چَش تَتاکِ که بَرو پا اُنِسِ شاد بِبِش
بُکو یَک چُندُ کوئی اَز بَغَلُت رَو رَچِنَه

از اُنُک یک دو سه ما با خَبَرِش اَرفیت نی
چِقَــــدَ داغ بِبِش تو اَتئِ تَو رَچِنَه

چَشِ بِرکَه اَتُو و بیغ که پور اُژ بُکُنی
تو وَسُوی خُت کِسیِش یک چُنُکُوِ لَو رَچِنَه

برگرفته با تشکر از : http://larshenasi.ir/