به گویش اوز

 از عنایت الله نامور

شعر

بَلَ اُز لو آسِستَی مُروَرِنی هَ

تِک کُرُج ِ پرت اُ وِلی

گُل تنهای ِیَ ک ِ واژ اَب ِ

تِک ِ یَگ باغ ِ قدیمی وَ سکوت

طَم ِ یَگ جام ِ شراب ِ اُز یاد چِدِ یی هَ لِی ِ رف

نغمَ ی ِ سازی یَ گا وختی اَ خَن ِ تَه ِ جَی کِنگِلِن ی سرد اُ بُدوُ

برق ِ چَش ِ عاشقی یَ ک ِ اُش ناو ِ بِگ ِ

ولِ هر چی هَ گوتای

غول جادویی یَ ک ِ ناوِستَ تُس ِ دَ

مِن ی گَپ اُ گفتی ن ِ وَ خُ

د ِدَی ِ نگاه ِ بَچ ِ آگَم چِدَیی هَ

 مِن ِ مردم اُ شَلَغ

.....

ماه ِ اُ عشق ِ اُ نرمی

شعر ؛ وِرد لب ِ مرگ

شعر ؛ نغم َ ی نشاط

شعر قند ِ زندگی

.....................

 عنایت الله نامور – آذر۸۹

Ŝ?er   

Bala oz loo āsesta-ye movareni ha

Tek kôrôje parto veli

Gole tanhāyi ya  ke vāz abe

Teke yag bāγe qadimi va sokoot

Tome yag jāme ŝarābe oz yād ĉedayi ha  leye raf

Naγmaye sāzi-ya gā vaxti axône tek jaye kengelene sardo bodoo

Barqe ĉaŝe ?āŝeqi-ya ke oŝnāve bege

Vale harĉi ha gotāy

Γoole jādooyiya ke nāvesta tose da

Mene gapogofti ne va xo

Dedaye negāhe baĉe āgom ĉedeyi ha

 Mene mardomo ŝôlôγ

……………..

Māhe-o ?eŝqe-o narmi

Ŝ?er  ; verde labe marg

Ŝ?er   ;  naγmaye naŝāt

Ŝ?er   ;  qande zendegi