گُشِ کَل وامُنده
شعری جدید از شاعر دیار
عبدالرضا مفتوحی
به گویش لار
گُشِ کَل وامُنده
کوزَه اِشکَسِّه واَز کوزَیا کَل وامُنده
زِلزِلَی اُنده که اَز خِشتیا بَل وامُنده
بادِگیری دِگَه نیسی کِ شَلوکَفتَراُنی
سوزَنی اُنده وکَفتَر چِده فَل وامُنده
خَنَه اَزلو لَبیامو چِده خَیلی وَختِه
که وَجَی شادِنِ مَردُم چَشِ تَل وامُنده
دادبی فایدَه وَختِ که اَت ِلویِ مَکِس
نِ چَش اِسّی ن ِکَپ اِسّی گُشِ کَل وامُنده
اِرَّه وبی بَرُنی ریشَیِ گِزشَزجا کَند
اَکَفَی نیمَه مَگَ قُمری و دَل وامُنده؟
رَچِنَ اُشک وزِمی اُشکه وسَکرواِشکَ
اَتِکِ بِرکَه وَجَی آودِگَ شَل وامُنده
اَژدَها پَیکَرُموبُرج شَلو دَس اِنگا
نَنَئی که بِچِ مُردَه شَبَغَل وامُنده
نِ دِگَه باغ وبَهارونِ دِگَه بادوبَرو
حالا جَی بادِ بَهاریمو اَخَل وامُنده
اَسپَکو اُشکه وپَنگ اِشکَه وپِش زَرداِسّی
اَتِکِ پَنگ وَجَی اُرما خَمَل وامُنده
گُلی نیسی که پَشَه شیرّیِ جونُش بِکَشه
نونَکُش اُشکه و وایاد ِ عَسَل وامُنده
!!!!؟؟؟؟!!!!؟؟؟؟!!!!؟؟؟؟!!!!؟
!!!!؟؟؟؟!!!!؟؟؟؟!!!!؟؟؟؟!!!!؟
اَتِکِ باغ نشاطی که درَختُش مُرده
یَک نَفَرمُنتَظِرِ ناز ِ اَجَل وامُنده
درگستره تاریخی لارستان که بنا به اساطیر گذشته ای به قدمت تبار قوم آریا دارد زبانی رایج است که تنها میراث دار - و تقریبا مشابه - زبانی است که زمانی مردم عصرساسانیان به آن کتیبه ها نوشته ؛ شعر ها سروده و کتابها ی بزرگ تالیف کرده اند . اینک نیز در خاستگاه و مهد اولیه آن ما دراین گستره تاریخی لارستان با همان کهن واژه های ناب زندگی می کنیم و با آن عواطف و احساس خود را بیان می کنیم .