مدتی شده است که از شاعر توانای زبان لارستانی جناب عبدالرضا مفتوحی شعری به اشتراک نگذاشته ام .

 شاعر اما در این مدت بسیار شکوفا و اشعار نغری به گنجینه ادبیات لارستانی افزوده اند .

 این اخرین سروده ایشان است .

 

 

چیرشت
عَطرِ بَرواَسینَی خِشتِ دُوار نی

کوگ ودمیل و قمری اَچِنگِ کُنارنی

پَنگ وپَش وپِری وفَسیل وکُفارنی

جَی که خَنَ اَلو لَبیا نی بَهار نی

چیرِشت مَزدِل اُند اَبَرا اِنکه لار نی

واروبدا که شَهرشَ خَوِ‌ کَری بُکُن

بَختِ مَکِس سیا چُن شَوِ کَری بُکُن

خوشَی گَنُم تِکُش پُرِجَوِ کَری بُکُن

بَروَندِ خَرسِ مَردُم اَرو کَری بُکن

جَی دُمپَز اِسّی رُمزَوجایِ خشارنی

چیرشت مَزدِل اُنداَبَرا اِنکه لار نی

اُشک اِسّی آوبَریکووپُروابده قَنات

دِل وَخته خَش نِبو اَبووااِنگِزَه نبات

اِنگا فَل اُشکه اَز تِکِ باغِ اَما نَشاط

دلخون تر از م دونَیِ سُرخِ اَنارنی

چیرشت مز دل اُنداَبَرا اِنکه لارنی

اُرما اَکَنگ ِ پَنگ مُدی وا خَمَل بُده

بادِ بَهار جَعلیه وا باد و خَل بُده

اِنگا که شیشَی دِلِ مَردُم وَ بَل بُده

شیوَن شَکه فّسیل که پِش وامَ یار نی

چیرِشت مَز دِل اُند اَبَرا اِنکه لارنی

اَزمَدبَخُش که جاغَن وآسُش فَل اُژزَته

صَحرَوکه بیروآوسووداسُش فَل اُژزَته

سُفرَ تِلیتِ کاسَیِ ماسُش فَل اُژزَته

خَو اُمدی مَش بِلال اَفِکرِ تَغار نی

چیرِشت مَزدِل اُند اَبَرا اِنکه لارنی

نَم نَم بِزَن که اُشکِ زِمیموتَرَک تَرَک

آده اَکَنگِ پَنگِ فَسیلُم خَرَک خَرَک

چو مَحرِضا و اُژزَت اَزَخمِ دِلُم نَمَک

جَنکوک روشنای دِلِ شَوِ تار نی

چیرشت مَزدِل اُنداَبَرااِنکه لارنی

نم نم اَلوکَفَ تو بریزِش بَهاراَبو

اُرما دووارَه تاجِ سِرَش واکُفاراَبو

کوگ ودمیل مَحرَمِ چِنگِ کُناراَبو

بوی ِ خَشِ نَم ِ تو وَ عَطرِ دُوار اَبو

وارو بِدا که واقَدَمُت لا رلاراَبو