خوشا لار
شعری از میثم زرگری
به گویش لار
......................................................................
خوشا لار وگـز وتنب و کُــنارش
خداوندا همیشه بـــش تو یارش
خوشا لار وزیـمـیِّ شوره زارش
خوشا لار وزیـمـیِّ شوره زارش
خوشا سابات ودن شیـر کنارش
اگه خشکه زیمیشو بی درخته
اگه خشکه زیمیشو بی درخته
ولی عین بهشته اسّـی بهارش
زرِ ســـابات اچـو تا که بدئـــنش تو
قــــدر ســایه وثــــوم پدارش
چونه آوئه بهشته آوئه برکــش
چونه آوئه بهشته آوئه برکــش
تکــــه صئراو وزیـــر تاوئ نارش
اگه چــن روز ببم دوور از دل لار
اگه چــن روز ببم دوور از دل لار
ابم دلتنـگش وبـــس بی قرارش
+ نوشته شده در پنجشنبه بیست و هشتم آذر ۱۳۹۲ ساعت 12:42 توسط عنایت الله نامور
|
درگستره تاریخی لارستان که بنا به اساطیر گذشته ای به قدمت تبار قوم آریا دارد زبانی رایج است که تنها میراث دار - و تقریبا مشابه - زبانی است که زمانی مردم عصرساسانیان به آن کتیبه ها نوشته ؛ شعر ها سروده و کتابها ی بزرگ تالیف کرده اند . اینک نیز در خاستگاه و مهد اولیه آن ما دراین گستره تاریخی لارستان با همان کهن واژه های ناب زندگی می کنیم و با آن عواطف و احساس خود را بیان می کنیم .