چش و لی تئر
از علی اکبر شاه محمدی
به گویش گراش
چش و لی تئر
چَش و لی تَئری اَکُد وختکه صُب ئِز خَت اَروسّه
چُناوا کئری که ئِز بیم و ته اشکَت اَروسّه
چَشیا پِف منیا پَت لِوِر ئِز حَلقُش آوَسای
نِه سلامی نِه علیکی وَله سِر ساعت اروسّه
مِسَّک اُشبارن و یک گیر شِخیزن رُوِ دَسّاو
وَختکه چو رو دَسّاو مَه دِگه راحت اَروسّه؟
چَش اَکُد ناشتا چِهِن، یا چه شواَوردِن دَمِ صُبی
نخود و تُخم و بلالیت اُدِه با سرعت اَروسّه
کَچ و پِج ناشِه پَلای سفره اَنی گِلَّه اَکُد که:
«اَلَه نِه ناشتا بیاری اگه نِه نعمت اروسّه»
گراش- تابستان93
+ نوشته شده در دوشنبه بیست و نهم دی ۱۳۹۳ ساعت 17:22 توسط عنایت الله نامور
|
درگستره تاریخی لارستان که بنا به اساطیر گذشته ای به قدمت تبار قوم آریا دارد زبانی رایج است که تنها میراث دار - و تقریبا مشابه - زبانی است که زمانی مردم عصرساسانیان به آن کتیبه ها نوشته ؛ شعر ها سروده و کتابها ی بزرگ تالیف کرده اند . اینک نیز در خاستگاه و مهد اولیه آن ما دراین گستره تاریخی لارستان با همان کهن واژه های ناب زندگی می کنیم و با آن عواطف و احساس خود را بیان می کنیم .